Een stevige basis

Daltononderwijs: een stevige basis voor het snel evoluerend middelbaar en hoger onderwijs

Zolang het onderwijs bestaat wordt er nagedacht en gediscussieerd over vernieuwing van het onderwijs. De vernieuwing in het hoger onderwijs wordt samengevat onder de term ‘Studie Huis’ en ‘Leren Leren’ in Nederland en ‘Levenslang en levensbreed leren’ in Vlaanderen. Meestal wordt deze vernieuwing gelegitimeerd door te verwijzen naar de modernisering in de samenleving, die volwassenen verlangt die zelfstandig probleemoplossend en een leven lang lerend hun maatschappelijke plichten vervullen en autonoom voor hun rechten op kunnen komen.Naast het verkrijgen van cognitieve kennis wordt het vooral belangrijk dat de leerling leert zich zelfstandig kennis eigen te maken en die verworven kennis zelf op kwaliteit kan beoordelen. Zo wordt vanuit de maatschappelijke omstandigheden geargumenteerd om een geheel nieuw didactisch concept te lanceren; een concept dat een totaal andere houding van de leerling, de leraar en de school verlangt en dat dan ook voor veel traditioneel klassikale scholen als revolutionair te noemen is.

Voor de scholen die zich baseren op met name de reformpedagoge Helen Parkhurst (Daltononderwijs) is de verandering minder groot, integendeel zelfs: het zelfstandig en taakgericht werken van de leerling zit bij hen in de gehele pedagogie ingebakken. Parkhurst kwamen vanuit de onderwijspraktijk tot haar bevindingen. Als leerkracht ging zij zich in de praktijk afzetten tegen de autoritair klassikale onderwijsmethoden -met liefde, idealisme en praktisch inzicht- en ging vanuit het kind denken.

Bron: Daan Diederickx – stromingen in het onderwijs
Onderwijs in Crisis of Onderwijs Vernieuwing